Ήταν πριν από μερικά χρόνια, στη Νότια Γαλλία, στην πόλη του Bordeaux, όπου βρέθηκα για ένα επαγγελματικό συνέδριο. Ένα από τα βράδια της παραμονής μου στην πόλη επισκέφθηκα ένα μικρό εστιατόριο που έχει ένας Έλληνας, το οποίο όμως είναι πολύ γνωστό στην περιοχή. Τόσο γνωστό μάλιστα που στο διπλανό τραπέζι κάθονταν με την παρέα του ο
πρώην Πρωθυπουργός της Γαλλίας Alain Juppe (1995-1997) και μετέπειτα δήμαρχος του Bordeaux, καθώς, βλέπετε, ‘εις Παρισίους’ οι πολιτικοί μπορούν μετά από πρωθυπουργοί να γίνουν δήμαρχοι στην αγαπημένη τους πόλη ή ευρωβουλευτές ή κάτι άλλο ίσως, χωρίς να θεωρούν υποδεέστερα τέτοια αξιώματα σε σχέση με κάποιο ανώτερο που κατείχαν άλλοτε. Μη κοιτάτε που εδώ στην Ελλάδα δε καταδέχονται τίποτα άλλο παρά την πορεία προς τα επάνω…
Όταν λοιπόν ο πρώην πρωθυπουργός σηκώθηκε να φύγει, περιμέναμε όλοι να δούμε πώς θα ερχόταν να τον πάρει η συνοδεία του από το μικρό στενάκι όπου βρισκόταν η ταβέρνα. Έφυγε κάποιος με τα κλειδιά, και λίγο αργότερα εμφανίστηκε ένα μικρό γαλλικό αυτοκινητάκι, ο Alain Juppe πήρε ο ίδιος τα κλειδιά και έφυγε οδηγώντας το μικρό Twingo!
Ακόμα θυμάμαι την έκπληξη της ελληνικής παρέας στο περιστατικό. Πού είναι οι λιμουζίνες, πού είναι οι συνοδείες, που είναι οι φρουροί και οι οδηγοί που αρμόζουν σε έναν πρώην Πρωθυπουργό και νυν Δήμαρχο του Bordeaux? Άλλα ήθη και άλλα έθιμα σε σχέση με τα ελληνικά δεδομένα, δέκα χρόνια πριν....
Στις χώρες της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης βέβαια αυτό δεν είναι κάτι περίεργο. Έχω αναφέρει αρκετές φορές με άλλη αφορμή, τον Ολλανδό Υπουργό που μεταβαίνει στην βασίλισσα της Ολλανδίας με το ποδήλατό του!
Όπως επανειλημμένα έχω γράψει και για το ρόλο του Δημοσίου να δίνει το παράδειγμα σε όλα τα επίπεδα. Παράδειγμα συμπεριφοράς, παράδειγμα ορθής και κοινωνικά δίκαιης χρήσης του δημοσίου χρήματος, παράδειγμα προς μίμηση σε συμπεριφορές υπέρ του περιβάλλοντος ή υπέρ άλλων κοινωνικών προτύπων. Είναι άλλωστε υποχρέωση όλου του Δημόσιου Τομέα, αυτό που ζητά να εφαρμόζουν οι πολίτες να το εφαρμόζει πρώτα ο ίδιος, αλλά και να παραδειγματίζει ως προς τις νέες πολιτικές δείχνοντας τις κατευθύνσεις του μέλλοντος.
Ας ελπίσουμε ότι όλη η ιστορία με τα πολυτελή κρατικά αυτοκίνητα δε θα είναι μόνο ένα επικοινωνιακό πυροτέχνημα ολίγων ημερών, αλλά στάση ζωής και πολιτικής από τους ανθρώπους που πρέπει να αποτελούν παράδειγμα για τον κάθε πολίτη. Κι εμείς ως πολίτες, δεν έχουμε παρά να το απαιτήσουμε αυτό και να τους ελέγχουμε καθημερινά για συμπεριφορές και αξίες! Αυτό είναι το δικό μας χρέος!
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οικολογική μετακίνηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οικολογική μετακίνηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2009
Ζητάμε ποδήλατα Δημόσιας Χρήσης-για την Ευρωπαϊκή Ημέρα Χωρίς Αυτοκίνητο
ΔΗΛΩΣΗ με αφορμή την Ευρωπαϊκή Ημέρα Χωρίς Αυτοκίνητο, 21/9/09
Έχουν περάσει μερικά χρόνια από τις πρώτες συζητήσεις ομάδων πολιτών με τον Δήμαρχο Θεσσαλονίκης με τις οποίες διεκδικούσαμε την δημιουργία ποδηλατοδρόμων στην πόλη. Στόχος της διεκδίκησης ήταν η διάδοση του ποδηλάτου, όχι μόνο ως μέσου ψυχαγωγίας και άθλησης, αλλά κυρίως ως εναλλακτικού μέσου μετακίνησης έναντι του ρυπογόνου αυτοκινήτου.
Σήμερα βλέπουμε με ικανοποίηση να έχουν ξεκινήσει τα έργα για την κατασκευή των ποδηλατοδρόμων σε μέρος του Δήμου Θεσσαλονίκης, κάτι που αποτελεί το πρώτο σημαντικό βήμα από τα πολλά που πρέπει να γίνουν.
Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι το κύριο ζητούμενο είναι η προώθηση των ποδηλάτων δημόσιας χρήσης, όπως γίνεται σε τόσες πόλεις της Ευρώπης, των ΗΠΑ και όχι μόνο, είτε δωρεάν είτε με συμβολικό τίμημα. Βεβαίως κάτι τέτοιο προϋποθέτει ορθό και ασφαλή σχεδιασμό των ποδηλατοδρόμων, καθώς και άλλα έργα υποδομής (διάθεση και συντήρηση κοινόχρηστων ποδηλάτων, επιλογή και κατασκευή χώρων στάθμευσης σε σημεία που συνδέονται με χώρους στάθμευσης αυτοκινήτων ή με σταθμούς μετεπιβίβασης λεωφορείων κλπ κλπ).
Ως συμβολική κίνηση προτείνεται λοιπόν, αντί των δεκάδων ποδηλάτων που κάθε χρόνο καθιερωμένα μοιράζει ο Δήμος Θεσσαλονίκης την Ημέρα αυτή, να ξεκινήσει να τα διαθέτει στο εξής για δημόσια χρήση, υιοθετώντας ένα σύστημα παρόμοιο με αυτό δεκάδων πόλεων του εξωτερικού, σε όφελος του αστικού περιβάλλοντος, της υγείας, και της ποιότητας ζωής των κατοίκων.
Έχουν περάσει μερικά χρόνια από τις πρώτες συζητήσεις ομάδων πολιτών με τον Δήμαρχο Θεσσαλονίκης με τις οποίες διεκδικούσαμε την δημιουργία ποδηλατοδρόμων στην πόλη. Στόχος της διεκδίκησης ήταν η διάδοση του ποδηλάτου, όχι μόνο ως μέσου ψυχαγωγίας και άθλησης, αλλά κυρίως ως εναλλακτικού μέσου μετακίνησης έναντι του ρυπογόνου αυτοκινήτου.
Σήμερα βλέπουμε με ικανοποίηση να έχουν ξεκινήσει τα έργα για την κατασκευή των ποδηλατοδρόμων σε μέρος του Δήμου Θεσσαλονίκης, κάτι που αποτελεί το πρώτο σημαντικό βήμα από τα πολλά που πρέπει να γίνουν.
Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι το κύριο ζητούμενο είναι η προώθηση των ποδηλάτων δημόσιας χρήσης, όπως γίνεται σε τόσες πόλεις της Ευρώπης, των ΗΠΑ και όχι μόνο, είτε δωρεάν είτε με συμβολικό τίμημα. Βεβαίως κάτι τέτοιο προϋποθέτει ορθό και ασφαλή σχεδιασμό των ποδηλατοδρόμων, καθώς και άλλα έργα υποδομής (διάθεση και συντήρηση κοινόχρηστων ποδηλάτων, επιλογή και κατασκευή χώρων στάθμευσης σε σημεία που συνδέονται με χώρους στάθμευσης αυτοκινήτων ή με σταθμούς μετεπιβίβασης λεωφορείων κλπ κλπ).
Ως συμβολική κίνηση προτείνεται λοιπόν, αντί των δεκάδων ποδηλάτων που κάθε χρόνο καθιερωμένα μοιράζει ο Δήμος Θεσσαλονίκης την Ημέρα αυτή, να ξεκινήσει να τα διαθέτει στο εξής για δημόσια χρήση, υιοθετώντας ένα σύστημα παρόμοιο με αυτό δεκάδων πόλεων του εξωτερικού, σε όφελος του αστικού περιβάλλοντος, της υγείας, και της ποιότητας ζωής των κατοίκων.
Δευτέρα 20 Ιουλίου 2009
Οι μεταφορές βλάπτουν σοβαρά την υγεία μας....!
Άρθρο στην εφημερίδα TA NEA του Σαββατοκύριακου, στο ένθετο "ΖΩ στη Θεσσαλονίκη", 18-7-09
«Το 2009 μια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, παρόμοιου μεγέθους με τη Θεσσαλονίκη, η Στοκχόλμη των 800.000 κατοίκων ανακηρύχθηκε η Πράσινη Πρωτεύουσα της Ευρώπης. Πόσο απέχει άραγε η διαδρομή από την πιο μολυσμένη πόλη της Ευρώπης στην Πράσινη Πρωτεύουσα? Ίσως μερικές γενναίες αποφάσεις μόνο! Από την Πολιτεία, την Αυτοδιοίκηση και από όλους εμάς...»
Η ΘΛΙΒΕΡΗ ευρωπαϊκή πρωτιά της πόλης με την μεγαλύτερη αέρια ρύπανση είναι το τελειωτικό χτύπημα! Η Θεσσαλονίκη κατατάσσεται ως η ευρωπαϊκή πόλη με την μεγαλύτερη ατμοσφαιρική ρύπανση, μαζί με άλλες 5 ελληνικές πόλεις συνολικά στο TOP-10 των πιο μολυσμένων ευρωπαϊκών πόλεων. Oι μύθοι καταρρέουν, αφήνοντας μόνο πίκρα!....
ΙΣΩΣ θα έπρεπε να το είχαμε φανταστεί, αν αναλογιστούμε πόσες ώρες περνάμε παγιδευμένοι στο αυτοκίνητο, σε απίστευτα μποτιλιαρίσματα, πόσο πυκνοδομημένη είναι η πόλη μας, πώς οι χώροι πρασίνου είναι ανύπαρκτοι, πως το μόνο Μέσο Μαζικής Μεταφοράς για 1.000.000 κατοίκους είναι τα αστικά λεωφορεία.
ΣΥΜΦΩΝΑ με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, οι μεταφορές είναι η κύρια αιτία της ρύπανσης του αέρα που εισπνέουμε στις πόλεις, και που βλάπτει σοβαρά την υγεία μας. Οι μεταφορές εξακολουθούν να αποτελούν τη μοναδική κύρια πηγή οξειδίων του αζώτου και τη δεύτερη σημαντικότερη πηγή εκπομπής λεπτών σωματιδίων (ΡΜ 10 και ΡΜ 2,5) στην Ε.Ε. Και παρότι γενικώς στην Ε.Ε. οι επιβλαβείς εκπομπές των μεταφορών μειώνονται, στις αστικές περιοχές εξακολουθεί να αποτελούν μείζον πρόβλημα, με τα 2/3 του συνόλου των ευρωπαϊκών πόλεων να υπερβαίνουν κατ’ εξακολούθηση τα πρότυπα ποιότητας του αέρα. Είναι πολλοί άλλοι λοιπόν μαζί μας στις κακές επιδόσεις, απλώς εμείς είμαστε οι χειρότεροι!
ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ να γίνει; Οι προσπάθειες πρέπει να κινούνται προς δυο κατευθύνσεις. Πρώτον, μέτρα από την πολιτεία και κυρίως από τις τοπικές αρχές και δεύτερον, παρότρυνση προς τους πολίτες να αλλάξουν συνήθειες και συμπεριφορές.
ΤΑ ΜΕΤΡΑ που μπορούν να φέρουν σοβαρή βελτίωση της ποιότητας του αέρα είναι πολλά. Αν αναζητήσουμε τί γίνεται σε άλλες πόλεις στην Ευρώπη και τον κόσμο, μπορούμε να βρούμε και πολλές ευφάνταστες ιδέες.
Φυσικά, πρώτο και σημαντικότερο, η ενίσχυση και η ανάπτυξη του δικτύου των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς. Πονεμένο θέμα, για τους Θεσσαλονικείς, που μας φαίνεται σα ψέμα η ιδέα να κυκλοφορήσουμε επιτέλους με μετρό, ελπίζοντας ότι αυτό θα αλλάξει την εικόνα της πόλης, την καθημερινότητά μας, τη νοοτροπία για τη μετακίνησή μας. Επίσης, τα άλλα μέσα μαζικής μεταφοράς πρέπει να ενισχυθούν και να συνδυαστούν με αυτό.
Η οικολογική αυτοκίνηση, με υβριδικά ή ηλεκτρικά αυτοκίνητα, όπως η προώθηση του στόλου υβριδικών ταξί από τον δήμαρχο της Νέας Υόρκης, η αλλαγή του στόλου των οχημάτων του Λευκού Οίκου με ηλεκτρικά που ανακοίνωσε ο Ομπάμα, αλλά και γενικώς η προώθηση των ηλεκτροκίνητων οχημάτων στη Νέα Υόρκη.
Η αποτροπή της χρήσης του αυτοκινήτου και ειδικά των ρυπογόνων μοντέλων. Κίνητρα για την απόσυρση παλιών ρυπογόνων αυτοκινήτων -που στην Ελλάδα αποτελούν μεγάλη πληγή- και μέτρα για την προώθηση της ‘συνεπιβίβασης΄. Επιπλέον, πράσινα διόδια, όπως στο Λονδίνο και τη Στοκχόλμη, που μπορεί να φάνηκαν τολμηρά και με...πολιτικό ρίσκο, αλλά η βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών και η σημαντική μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στην πράξη, έπεισε τελικά τους πολίτες. Μάλιστα στη Στοκχόλμη προηγήθηκαν επενδύσεις σε νέο στόλο και σε νέες γραμμές αστικών συγκοινωνιών, για την αποπληρωμή των οποίων θα χρησιμοποιηθούν τα έσοδα από τα περιβαλλοντικά διόδια.
Η δημιουργία εναλλακτικών τρόπων μεταφοράς, όπως οι ποδηλατόδρομοι και τα δημόσιας χρήσης ενοικιαζόμενα ποδήλατα, που σε πόλεις όπως η Κοπεγχάγη, το Άμστερνταμ, το Παρίσι, κερδίζουν συνεχώς έδαφος εις βάρος των αυτοκινήτων. Και βεβαίως, όχι ως μέσο ψυχαγωγίας, όπως επιμένουν να το βλέπουν πολλοί στη χώρα μας, αλλά ως μέσο μεταφοράς και καθημερινής μετακίνησης. Για παράδειγμα, η Κομισιόν στις Βρυξέλλες ενθαρρύνει τους υπαλλήλους της στη χρήση βιώσιμων μεταφορών και βραβεύτηκε για το πρόγραμμα δανεισμού ποδηλάτων για τις μετακινήσεις κατά την εργασία, ενώ στην Ολλανδία ιδιωτικές εταιρίες προωθούν προγράμματα χρήσης εταιρικών ποδηλάτων για την προσέλευση στην εργασία.
ΙΔΕΕΣ λοιπόν, μπορούν να βρεθούν πολλές. Βεβαίως απαιτείται επιστημονική μελέτη και τεκμηρίωση για την προώθηση μέτρων που θα έχουν ως αποτέλεσμα τη μείωση των ρύπων, με υποδομές, οικονομικά κίνητρα και άλλα, αλλά χρειάζεται και η ενημέρωση, η ευαισθητοποίηση του κόσμου ώστε να μπορέσει να αντιληφθεί το μέγεθος του προβλήματος και να συσστρατευθεί στην αντιμετώπισή του, αλλάζοντας συνήθειες και νοοτροπίες πολλών ετών.
Τη δημοσίευση του κειμένου μπορείτε να τη δείτε στο
http://www.lianagouta.gr/website/pdf_articles/NEA_18-7-09.pdf
«Το 2009 μια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, παρόμοιου μεγέθους με τη Θεσσαλονίκη, η Στοκχόλμη των 800.000 κατοίκων ανακηρύχθηκε η Πράσινη Πρωτεύουσα της Ευρώπης. Πόσο απέχει άραγε η διαδρομή από την πιο μολυσμένη πόλη της Ευρώπης στην Πράσινη Πρωτεύουσα? Ίσως μερικές γενναίες αποφάσεις μόνο! Από την Πολιτεία, την Αυτοδιοίκηση και από όλους εμάς...»
Η ΘΛΙΒΕΡΗ ευρωπαϊκή πρωτιά της πόλης με την μεγαλύτερη αέρια ρύπανση είναι το τελειωτικό χτύπημα! Η Θεσσαλονίκη κατατάσσεται ως η ευρωπαϊκή πόλη με την μεγαλύτερη ατμοσφαιρική ρύπανση, μαζί με άλλες 5 ελληνικές πόλεις συνολικά στο TOP-10 των πιο μολυσμένων ευρωπαϊκών πόλεων. Oι μύθοι καταρρέουν, αφήνοντας μόνο πίκρα!....
ΙΣΩΣ θα έπρεπε να το είχαμε φανταστεί, αν αναλογιστούμε πόσες ώρες περνάμε παγιδευμένοι στο αυτοκίνητο, σε απίστευτα μποτιλιαρίσματα, πόσο πυκνοδομημένη είναι η πόλη μας, πώς οι χώροι πρασίνου είναι ανύπαρκτοι, πως το μόνο Μέσο Μαζικής Μεταφοράς για 1.000.000 κατοίκους είναι τα αστικά λεωφορεία.
ΣΥΜΦΩΝΑ με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, οι μεταφορές είναι η κύρια αιτία της ρύπανσης του αέρα που εισπνέουμε στις πόλεις, και που βλάπτει σοβαρά την υγεία μας. Οι μεταφορές εξακολουθούν να αποτελούν τη μοναδική κύρια πηγή οξειδίων του αζώτου και τη δεύτερη σημαντικότερη πηγή εκπομπής λεπτών σωματιδίων (ΡΜ 10 και ΡΜ 2,5) στην Ε.Ε. Και παρότι γενικώς στην Ε.Ε. οι επιβλαβείς εκπομπές των μεταφορών μειώνονται, στις αστικές περιοχές εξακολουθεί να αποτελούν μείζον πρόβλημα, με τα 2/3 του συνόλου των ευρωπαϊκών πόλεων να υπερβαίνουν κατ’ εξακολούθηση τα πρότυπα ποιότητας του αέρα. Είναι πολλοί άλλοι λοιπόν μαζί μας στις κακές επιδόσεις, απλώς εμείς είμαστε οι χειρότεροι!
ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ να γίνει; Οι προσπάθειες πρέπει να κινούνται προς δυο κατευθύνσεις. Πρώτον, μέτρα από την πολιτεία και κυρίως από τις τοπικές αρχές και δεύτερον, παρότρυνση προς τους πολίτες να αλλάξουν συνήθειες και συμπεριφορές.
ΤΑ ΜΕΤΡΑ που μπορούν να φέρουν σοβαρή βελτίωση της ποιότητας του αέρα είναι πολλά. Αν αναζητήσουμε τί γίνεται σε άλλες πόλεις στην Ευρώπη και τον κόσμο, μπορούμε να βρούμε και πολλές ευφάνταστες ιδέες.
Φυσικά, πρώτο και σημαντικότερο, η ενίσχυση και η ανάπτυξη του δικτύου των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς. Πονεμένο θέμα, για τους Θεσσαλονικείς, που μας φαίνεται σα ψέμα η ιδέα να κυκλοφορήσουμε επιτέλους με μετρό, ελπίζοντας ότι αυτό θα αλλάξει την εικόνα της πόλης, την καθημερινότητά μας, τη νοοτροπία για τη μετακίνησή μας. Επίσης, τα άλλα μέσα μαζικής μεταφοράς πρέπει να ενισχυθούν και να συνδυαστούν με αυτό.
Η οικολογική αυτοκίνηση, με υβριδικά ή ηλεκτρικά αυτοκίνητα, όπως η προώθηση του στόλου υβριδικών ταξί από τον δήμαρχο της Νέας Υόρκης, η αλλαγή του στόλου των οχημάτων του Λευκού Οίκου με ηλεκτρικά που ανακοίνωσε ο Ομπάμα, αλλά και γενικώς η προώθηση των ηλεκτροκίνητων οχημάτων στη Νέα Υόρκη.
Η αποτροπή της χρήσης του αυτοκινήτου και ειδικά των ρυπογόνων μοντέλων. Κίνητρα για την απόσυρση παλιών ρυπογόνων αυτοκινήτων -που στην Ελλάδα αποτελούν μεγάλη πληγή- και μέτρα για την προώθηση της ‘συνεπιβίβασης΄. Επιπλέον, πράσινα διόδια, όπως στο Λονδίνο και τη Στοκχόλμη, που μπορεί να φάνηκαν τολμηρά και με...πολιτικό ρίσκο, αλλά η βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών και η σημαντική μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στην πράξη, έπεισε τελικά τους πολίτες. Μάλιστα στη Στοκχόλμη προηγήθηκαν επενδύσεις σε νέο στόλο και σε νέες γραμμές αστικών συγκοινωνιών, για την αποπληρωμή των οποίων θα χρησιμοποιηθούν τα έσοδα από τα περιβαλλοντικά διόδια.
Η δημιουργία εναλλακτικών τρόπων μεταφοράς, όπως οι ποδηλατόδρομοι και τα δημόσιας χρήσης ενοικιαζόμενα ποδήλατα, που σε πόλεις όπως η Κοπεγχάγη, το Άμστερνταμ, το Παρίσι, κερδίζουν συνεχώς έδαφος εις βάρος των αυτοκινήτων. Και βεβαίως, όχι ως μέσο ψυχαγωγίας, όπως επιμένουν να το βλέπουν πολλοί στη χώρα μας, αλλά ως μέσο μεταφοράς και καθημερινής μετακίνησης. Για παράδειγμα, η Κομισιόν στις Βρυξέλλες ενθαρρύνει τους υπαλλήλους της στη χρήση βιώσιμων μεταφορών και βραβεύτηκε για το πρόγραμμα δανεισμού ποδηλάτων για τις μετακινήσεις κατά την εργασία, ενώ στην Ολλανδία ιδιωτικές εταιρίες προωθούν προγράμματα χρήσης εταιρικών ποδηλάτων για την προσέλευση στην εργασία.
ΙΔΕΕΣ λοιπόν, μπορούν να βρεθούν πολλές. Βεβαίως απαιτείται επιστημονική μελέτη και τεκμηρίωση για την προώθηση μέτρων που θα έχουν ως αποτέλεσμα τη μείωση των ρύπων, με υποδομές, οικονομικά κίνητρα και άλλα, αλλά χρειάζεται και η ενημέρωση, η ευαισθητοποίηση του κόσμου ώστε να μπορέσει να αντιληφθεί το μέγεθος του προβλήματος και να συσστρατευθεί στην αντιμετώπισή του, αλλάζοντας συνήθειες και νοοτροπίες πολλών ετών.
Τη δημοσίευση του κειμένου μπορείτε να τη δείτε στο
http://www.lianagouta.gr/website/pdf_articles/NEA_18-7-09.pdf
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
